Vooruitblik: het nieuwe tuinseizoen

De Walburg Tuinen bestaan op dit moment ruim zeventig jaren. Er zijn in Nederland niet veel tuinen van die leeftijd die zo’n betekenisvolle plek veroverd hebben in hun omgeving en ook daarin blijven doorgroeien. Tuinarchitect Hetty Cox (1919-2000) was een tuinvrouw op zoek naar de verwezenlijking van haar ideeën over wonen en werken in het groen: de tuin als verbeelding van de band tussen mens en natuur. In de vijftiger jaren was dit een vernieuwende en uitgesproken positieve benadering van een toekomst die vroeg om modernisering van de landelijke omgeving en tegelijk om respect en kwaliteitsbehoud van natuur en milieu. Juist hierom heeft zij in de loop van vele jaren mensen geïnspireerd om de tuincultuur serieus te nemen en de natuur te eerbiedigen. Voor de bezoekers van haar tuinen, de vrijwilligers die haar hielpen en voor ons, als huidige beheerders, is zij een groot voorbeeld van groene inspiratie geweest. Maar ook haar vasthoudendheid aan een eigen leerproces en de zichtbare schoonheid die deze aanpak met zich mee brengt – ook al lijken op zeker moment andere krachten de overhand te krijgen – hebben een grote rol gespeeld in het voortbestaan van haar schepping. Kortom: de Walburg Tuinen zijn uit een soort idealisme ontstaan en juist dat is haar redding geweest.
Tot nu toe. We zijn volop aan het brainstormen over de houdbaarheid van dat ideaal en over de ontwikkeling en exploitatie van dit toch wel fragiele stukje tuincultureel erfgoed. Hoe belangrijk is het nu om het groene erfgoed in stand te houden? Gelukkig zijn we bij lange na niet de enigen die zich zorgen maken over onze leefomgeving. Ook vanuit overheden en beleidsmakers wordt gewerkt om het tij te keren, niet alleen op mondiaal, maar ook op lokaal niveau. Zo hebben we uit een aantal interessante en positieve overlegsituaties (o.a. op het gemeentehuis van Nuenen) een prachtige beeldspraak mogen ontvangen over de plannen die er zijn om de omgeving van Eindhoven en omringende dorpen in een werkbaar model te manoeuvreren: de Blauwgroene Mantel. Deze poëtische benaming heeft betrekking op de instandhouding van een drietal waterrijke natuurgebieden in onze omgeving. En wij, als de Walburg Tuinen, passen naadloos in een gebied aan de noordkant van Nuenen op de grens met Eindhoven, in het plan Dommelpark geheten. Hoe mooi zou het zijn als de betekenis van de Walburg Tuinen ondersteund en voortgezet wordt in een groter model?
Daarvoor is steun nodig in de vorm van advies, uitmondend in concrete voorstellen met betrekking tot exploitatie en economische haalbaarheid, zodat we een partij kunnen zijn in de besprekingen die in de toekomst gevoerd gaan worden. We zijn dus op zoek naar mensen die ons bij de ideeënvorming kunnen helpen. Heeft de lezer dezes een goed idee voor de beeldvorming rondom de Walburg Tuinen of zelfs een tip waarmee we concrete stappen zouden kunnen doen, dan zouden we dat graag willen bespreken! Om daarmee het levenswerk van Hetty Cox en haar opvolgers voort te kunnen zetten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *